http://inthepicturecommunicatie.nl/uploads/images/headers/In-The-Picture-Crisismanagement-Blog-1852x120.jpg

Blog

Het Alfa-college in Hoogeveen beoogde, naast de jaarlijkse ontruimingsoefening in het kader van BHV, medio juni een crisisoefening rond een school-shooting na te bootsen. Vanuit de eigen opleiding Openbare Orde en Veiligheid hadden MBO-studenten in samenwerking met de politie de oefening voorbereid. Juist omdat het de eerste keer was, dat een ‘school-shooting incident’ waarheidsgetrouw werd nagebootst, werden zowel de studenten, hun ouders als de medewerkers op voorhand via een brief door de regio-directeur geïnformeerd. En toen sloeg de vlam in de pan! 

In de post-bachelor Crisis & Social Media zijn we door middel van Discoursanalyse dieper ingegaan op gedrag op social media. Welke woorden gebruiken mensen om op te roepen tot mobilisatie of om geruchtvorming te laten ontstaan of in stand te houden? Voor deze cursus moest ik een kort blog schrijven met een casus.

Op wat een inspirerende en boeiende dag kunnen wij terugkijken naar aanleiding van de crisiscommunicatie-workshop die Nici Marx gisteren voor een aantal opdrachtgevers en relaties van In the Picture heeft gegeven.

In de afgelopen drie maanden hebben we een succesvol project afgerond met een van onze opdrachtgevers, het UWV. Voor ons was dit een uniek project, omdat we niet alleen het UWV trainde, maar ook hun 2 belangrijkste leveranciers, IBM en KPN. Lees hieronder het artikel wat er in de interne krant van het UWV is geschreven over dit succesvolle traject.

Echt gebeurd vandaag! Zijn we met ons team bij één van onze opdrachtgevers in Amsterdam een training aan het geven op de 23e verdieping van hun Hoofdkantoor, gebeurd er het volgende...
Wat wij vooral leuk vinden, is het delen van kennis. Zo hoefde ik er ook niet lang over na te denken, toen ik door de Business Continuity Academy in Woerden gevraagd werd de opleiding Certified Crisis Management Professional te ontwikkelen en te geven. Deze opleiding vind al een aantal jaar plaats en meer dan ooit wordt het mij telkens duidelijk dat leren vooraf gaat aan effectief simu-leren!
‘Be aware of’ is in 2011 de paraplu geworden waaronder In the Picture een aantal activiteiten samenbrengt. En ook dit (b)LOGBOEKJE valt onder die noemer. De naam is al enkele jaren geleden ontstaan bij het ontwikkelen van een bewustwordingsprogramma. Wat op stal staat, is niet altijd oud en versleten; reden voor ons om hier nieuw leven in te blazen en het in de komende jaren tot een onlosmakelijk deel van onze organisatie te maken. Vlak na de zomer zijn we hiermee begonnen in de vorm van een digitaal klantspecifiek informatiebulletin, dat een succesvolle introductie kende.

Enkele jaren geleden werd ons gevraagd een campagne te ontwikkelen ter verhoging van het risicobewustzijn binnen een grote organisatie. In een van de eerste blogs van dit jaar heb ik reeds aangegeven dat een effectief bewustwordingsprogramma naar mijn mening een uitgebalanceerde mix dient te zijn van positieve emotionele aspecten en rationele argumenten. Dit te ontwikkelen is best een complex proces. Via mijn LinkedIn-account kun je een whitepaper downloaden over de theorie achter dit proces. Dit blog wil ik wijden aan mijn grote vriend Dis, de vrolijke hoofdrolspeler van het awareness-programma ‘Be aware of Dis!’

Alleen al door de titel werd ik geïntrigeerd. ‘Drie minuten’, een begin december verschenen boekje, geschreven door waarnemend burgemeester van Alphen aan den Rijn, Bas Eenhoorn, over het drama van 9 april. Drie minuten ... meer tijd had de 24-jarige Tristan van der Vlis op die zwarte zaterdag niet nodig om dood en verderf te zaaien in winkelcentrum Ridderhof. Naar de stellige overtuiging van Eenhoorn moet communicatie veel meer gewicht krijgen bij crisisbeheersing. Het is niet zomaar een onderdeel ervan, maar het meest essentiële. Minimaal elk jaar een dag op cursus, beveelt hij aan!
De directie van het inmiddels failliete Chemie-Pack in Moerdijk weet er inmiddels alles van. Een van hun medewerkers probeerde op 5 januari een vastgevroren membraanpomp te ontdooien met een gasbrander. Een restpartij brandbaar xyleen vatte daarbij vlam en de gevolgen staan nog vers in ons geheugen ‘gebrand’. Niet de betreffende medewerker werd voor de rechter gedaagd, maar wél de directie. Volgens het OM negeerde en minachtte Chemie-Pack de veiligheidsvoorschriften. Wat de medewerker deed, paste binnen de bedrijfscultuur. Voor die situatie zijn de leidinggevenden verantwoordelijk. Uitspraak voorjaar 2012.
Nee, nee, nee, ... ik wil niet schrijven over de kredietcrisis, de economische, financiële, de eurocrisis of welke andere crisis dan ook. Ik kan geen krant of tijdschrift meer openslaan, geen televisie of radio aanzetten, geen nieuwssite openen, zonder te worden geconfronteerd met ‘de’ crisis. Heeft u dat zo langzamerhand ook, zo’n soort chronische en ziekmakende crisismoeheid? Om mijn energie-level, zonder vitaminepreparaten en méér beweging, wat op te vijzelen, richt ik mij daarom op de vraag: wat is nu crisis? Weet u waarom ik daar vrolijk van word? Omdat crisis perspectief biedt!
Ik was door de Business Continuity Academy gevraagd om afgelopen donderdag een voordracht te houden over de invloed van Het Nieuwe Werken (HNW) op Business Continuity Management (BCM). Ruim 50 deelnemers hadden zich voor deze thema- en netwerkbijeenkomst, die gehouden werd in het Recovery Center van HP in Gouda, ingeschreven.
Hebben we al jaren bij Esso een tijger in onze tank gestopt, liggen bij Amerikaanse wetenschappers nu krokodillen onder vuur. Op hun tomeloze jacht naar alternatieven voor fossiele brandstoffen, hebben onderzoekers van de Universiteit van Louisiana een nóg groenere oplossing voor biobrandstof ontwikkeld: alligatorvet. Ziet u het al voor u: ‘Mijn leasebakkie rijdt het lekkerst op La Coste loodvrij!’
Werelddierendag. Paginagroot, het artikel over de te adopteren honden die in Spanje met smart op een nieuw baasje wachten. De Telegraaf en Transavia strijken loyaal hun hand over hun commerciële hart met het openen van een luchtbrug om ca. 200 honden uit een overvol Spaans asiel over te vliegen naar Nederland. Enige voorwaarde is dat Henk en Ingrid voor deze Spaanse snuitjes vallen.

Als je tegenwoordig ergens Het Nieuwe ... voorzet, ben je blijkbaar helemaal hot en in the picture. Vanuit onze bedrijfsnaam kunnen wij dan natuurlijk niet achterblijven. Laatst zag ik een bus langsrijden, waar op de achterkant stond: ‘Het Nieuwe Reizen’. Glimlachend zag ik voor me hoe iemand of wellicht een werkgroep bij Syntus creatief had zitten broeden totdat het bevrijdende Eureka klonk: ‘Het Nieuwe Reizen’. De hype rond Het Nieuwe Werken werkt zo aanstekelijk, dat ik daarom bij deze ... Het Nieuwe Crisismanagement introduceer!

Ik heb een afwijking. Een afwijking waar ik nooit zo veel over praat, omdat dit niet gebruikelijk is met afwijkingen. Toch is regelmatige zelfreflectie op z’n plaats, om je eigen gedrag te verklaren en te begrijpen wat je drijft. Zo werd ik enige weken geleden gevraagd om bij een van de grootste organisaties van ons land te adviseren over hun dilemma’s rond het wel of niet implementeren van Het Nieuwe Werken. Lang hoefde ik daar niet over na te denken. Een volmondig ‘JA’ was mijn antwoord op hun vraag. Ik heb een afwijking. Ik vind véél te véél dingen leuk en boeiend om te doen!

Oei, wat was dat van de week weer een boeiende discussie met Joop Franke. Joop mag als een van de weinigen de titel FBCI (Fellow of the Business Continuity Institute) voeren en ik omschrijf hem wel eens als de goeroe op het gebied van Business Continuity & Crisis Management in Nederland. Op tafel lag een door hem uitgewerkt stroomschema met betrekking tot het Crisis Management Plan (CMP). In hoeverre leidt zo’n plan nu tot concrete crisisbeheersing?

Poeh, poeh, is dát even een opluchting! Zit ik een onderzoek m.b.t. de nieuwe generatie te lezen, ontspring ik net de dans. Ben je volgens de onderzoekers Lampert en Spangenberg tussen 1956 en 1970 geboren, dan behoor je tot de ‘verloren generatie’. Het is maar dat je het weet! Mijn boodschap aan bijna al mijn vrienden, vriendinnen en bijna al onze opdrachtgevers is simpel, maar duidelijk. Stop er maar mee, er is niets van je terechtgekomen en dat zal ook niet meer gebeuren. Je behoort tot de ‘verloren generatie’. Ben je evenwel tussen 1971 en 1985 geboren, dan gloort er nog hoop als de ‘pragmatische generatie’. Wees gewaarschuwd en maak plaats voor de ‘ik-generatie’.
Hebben we net voor miljoenen met roet bevlekte spruitjes uit de omgeving Moerdijk doorgedraaid, ... breekt nu de komkommertijd aan. En ook zijn collega’s sla, paprika en tomaat zijn inmiddels verdachten geworden in een crisis die de Nederlandse tuinders tientallen miljoenen schade per week berokkent. Maar niet alleen de telers ondervinden schade, ook de Nederlandse groothandel en andere ketenpartijen worden financieel fors geraakt. Crisismanagement van de koude grond, waarbij het begrip Kas een nogal duale betekenis krijgt.
Ik hoorde het droevige nieuws over het plotseling overlijden van de bekende Nederlandse bergbeklimmer Ronald Naar. In het harnas gestorven tijdens de afdaling van de 8.188 meter hoge Cho Oyo in Tibet ... aan een hartaanval. Als er eentje alle risico’s minutieus in kaart bracht, overwoog en passende maatregelen nam, was hij het wel. Ik heb Ronald een aantal keren ontmoet en hem leren keren als het absolute ‘toppunt’ van risico- en crisismanagement.
Ik blijf mij toch geregeld verbazen over bepaalde elementen in onze samenleving. Juist de sociale media kunnen een buitengewoon informatieve en versnellende rol spelen tijdens crises. Als ik dan weer hoor hoeveel kostbare tijd de politie in Alphen aan den Rijn tijdens en na het drama van 9 april verloren heeft aan ‘trolls’, stopt welhaast je verstand.
Aan het begin van mijn communicatietrainingen vraag ik het dikwijls aan enkele deelnemers: Het woord ‘Hond’, waar denk je dan aan? Zo vraag ik dat aan drie tot vier deelnemers, zonder dat ze het antwoord mogen geven. Vervolgens vraag ik aan drie andere deelnemers om hun gedachten over het woord ‘Auto’ te laten gaan. En weer anderen houd ik het woord ‘Kind’ voor.

Weet u wat mij wel eens verbaast?
Het houden van presentaties aan het management, het schrijven van rapporten, het maken en houden van PowerPoint-presentaties, het leiden en verslagleggen van vergaderingen, het verkrijgen van draagvlak bij management, collega’s of andere belanghebbenden, het voeren van bilaterale of groepsgesprekken, het houden van voordrachten, etc... in de meeste leidinggevende functies vinden we dat heel gewoon. Staat u wel eens stil bij het absurde van dit uitgangspunt? Want waar heeft u dat dan allemaal geleerd? Of bent u toevallig net die ene communicatieduizendpoot?